Het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid (DHS) heeft zowel het TSA PreCheck- als het Global Entry-programma opgeschort, met ingang van 6:00 uur ET op 22 februari 2026. Deze beslissing heeft niet alleen gevolgen voor nieuwe inschrijvingen, maar ook voor het voortdurende gebruik van bestaande voordelen voor versnelde beveiliging en immigratieverwerking.
Shutdown-gedreven ophanging
De opschorting houdt rechtstreeks verband met de aanhoudende gedeeltelijke sluiting van de regering als gevolg van een patstelling tussen de Democraten en het Witte Huis over de financiering van het DHS. Democraten hebben gezocht naar aanpassingen in het immigratiehandhavingsbeleid, wat in strijd is met de deportatieprioriteiten van president Trump. Het kernprobleem is de mogelijkheid van verminderde personeelsbezetting tijdens een shutdown, omdat onbetaalde overheidsmedewerkers zich mogelijk niet kunnen melden voor hun dienst.
Minister van Binnenlandse Veiligheid Kristi Noem rechtvaardigde deze stap door te stellen dat ‘shutdowns ernstige gevolgen in de echte wereld hebben’, en dat TSA en Customs and Border Protection (CBP) prioriteit zouden geven aan ‘de algemene reizende bevolking’.
Kritiek en inconsistenties
Democraten van de House Committee on Homeland Security hebben het besluit veroordeeld als een doelbewuste poging om het reizen te ontwrichten, en beschuldigen de regering ervan opzettelijk “uw reis met opzet te verpesten”. Critici wijzen erop dat deze programma’s feitelijk de efficiëntie verbeteren.
TSA PreCheck en Global Entry zijn ontworpen om screeningprocessen te stroomlijnen. PreCheck-banen verwerken meer passagiers per uur vanwege lichtere beveiligingsnormen, en Global Entry vertrouwt sterk op geautomatiseerde kiosken om de immigratie-inklaring te versnellen. Het verminderen van deze programma’s zal het personeelstekort niet oplossen; het zal ze verergeren.
Het logische probleem
Als de middelen beperkt zijn, verdient een efficiënter systeem altijd de voorkeur. Als u bijvoorbeeld 100 reizigers met beperkt personeel moet screenen, is het zinvol om een systeem te hebben waarbij sommige passagiers sneller worden gescreend (via versnelde programma’s) en andere iets langer duren, in plaats van iedereen in gelijke mate te vertragen.
De verklaring van minister Noem dat hierdoor prioriteit wordt gegeven aan de ‘algemene reizende bevolking’ is tegenstrijdig. Versnelde programma’s maken middelen vrij om zich op standaardbanen te concentreren. Als u ze afsluit, wordt het systeem over het algemeen minder efficiënt. De maatregel lijkt eerder een punitieve dan een praktische maatregel te zijn.
Conclusie
De opschorting door de regering-Trump van TSA PreCheck en Global Entry tijdens de overheidsshutdown is een contraproductieve maatregel. In plaats van de druk op de screeningsmiddelen te verlichten, zal dit waarschijnlijk de knelpunten en het ongemak voor reizigers verergeren. Het besluit lijkt eerder te zijn ingegeven door politieke invloed dan door logistieke noodzaak.
