Frequent flyers profiteren vaak van toegang tot lounges op de luchthaven als extraatje van hun ticket of elitestatus, maar heeft u zich ooit afgevraagd wie daar eigenlijk voor betaalt? De realiteit is complex en omvat luchtvaartallianties, statusprogramma’s en zelfs abonnementsdiensten zoals Priority Pass. In dit artikel wordt uiteengezet hoe de economische aspecten van toegang tot lounges werken, waarbij wordt onthuld welke luchtvaartmaatschappij de rekening betaalt en hoeveel zij doorgaans betalen.
Het kernprincipe: opereren versus marketingaanbieders
De belangrijkste regel bij grote luchtvaartallianties (oneworld, SkyTeam en Star Alliance) is dat de uitvoerende luchtvaartmaatschappij (de luchtvaartmaatschappij die het vliegtuig fysiek bestuurt) doorgaans verantwoordelijk is voor de toegangskosten tot de lounge, als uw ticketklasse u daar recht op geeft. Als u zakelijk of eersteklas vliegt, betaalt de luchtvaartmaatschappij waarmee u vliegt uw loungebezoek.
Met de elitestatus worden de zaken echter lastiger. In dat geval is de luchtvaartmaatschappij waar u de status heeft degene aan de haak. Dit betekent dat als u met Lufthansa vliegt maar de United MileagePlus Gold-status heeft, United betaalt voor uw toegang tot de lounge.
Er ontstaat nog een rimpel bij codeshare-vluchten. De luchtvaartmaatschappij die u het ticket verkocht (de “marketingmaatschappij”) kan verantwoordelijk zijn voor de betaling, zelfs als een andere luchtvaartmaatschappij de vlucht uitvoert. Dit is een belangrijk detail dat vaak over het hoofd wordt gezien.
Voorbeelden uit de echte wereld: een lounge-hoppen-scenario
Denk eens aan London Heathrow Terminal 3, een hub voor oneworld-flyers. Als u de American AAdvantage Emerald-status heeft en Business Class van British Airways vliegt, betaalt British Airways voor toegang tot lounges die aan uw ticket zijn gekoppeld (American Admirals Club, British Airways Galleries Club, enz.). Maar American betaalt de rekening voor lounges die alleen toegankelijk zijn via uw Emerald-status.
Als u in economy zat, zou American alle toegang tot lounges dekken. Dit laat zien hoe statusgestuurde toegang de financiële lasten verschuift.
Prioriteitspas: een ander model
Priority Pass werkt anders. Het programma verkoopt lidmaatschappen rechtstreeks aan consumenten of via creditcardpartnerschappen tegen vaste kosten. Vervolgens wordt elk loungebezoek gefactureerd aan Priority Pass, waardoor een risico-beloningssysteem ontstaat. Het programma profiteert van het feit dat de meerderheid van de gebruikers niet te veel geld uitgeeft aan loungebezoeken. Sommige creditcardpartners hanteren directe factureringsmodellen, waarbij er per bezoek in rekening wordt gebracht in plaats van een vast bedrag.
Hoeveel kost toegang tot de lounge bij luchtvaartmaatschappijen?
De exacte kosten variëren, maar volgens schattingen van de sector kost de toegang tot een business class lounge van een grote alliantie ongeveer $50 per persoon, terwijl contract- of Priority Pass-lounges doorgaans $30 per persoon kosten. De vergoedingen voor eersteklas lounges kunnen deze cijfers zelfs overschrijden.
Een frequent flyer die via een terminal ‘lounge-hopping’ maakt, kan een luchtvaartmaatschappij gemakkelijk $200 of meer kosten in één enkel bezoek. Dit is echter grotendeels een boekhoudkundige oefening, omdat wederzijdse afspraken de kosten in evenwicht brengen. Amerikaanse passagiers die de lounges van British Airways in Londen gebruiken, worden gecompenseerd door passagiers van British Airways die de Amerikaanse lounges in Dallas gebruiken.
Het eindresultaat
Toegang tot lounges van luchtvaartmaatschappijen is niet gratis; het is een complexe financiële regeling. De kosten worden doorgaans gedragen door de serviceklasse waarin u reist of door uw elitestatus, waarbij luchtvaartmaatschappijen passagiers indien mogelijk strategisch naar goedkopere contractlounges sturen. Hoewel de economie prijzig kan zijn, zijn deze regelingen meestal wederkerig, waardoor het een beheersbare kostenpost voor luchtvaartmaatschappijen wordt.
