Elon Musk heeft aangeboden de salarissen van agenten van de Transportation Security Administration (TSA) te dekken, omdat langdurige overheidsshutdowns een escalerende chaos veroorzaken op luchthavens in het hele land. Deze stap komt omdat TSA-screeners, die te maken krijgen met vertraagde loonstrookjes, zich steeds vaker ziek melden, wat wijdverbreide sluitingen van controleposten en vluchtvertragingen veroorzaakt in grote hubs als Houston, Atlanta, New York en New Orleans.
De impact van de shutdown
De huidige verstoring treft grofweg 10% van het TSA-personeel – vijf keer het normale ziekteverzuimpercentage, waarbij op sommige luchthavens meer dan 50% van de oproepen wordt uitgevoerd. Dit vertaalt zich in aanzienlijke vertragingen voor reizigers en roept vragen op over de duurzaamheid van de huidige veiligheidsoperaties zonder onmiddellijke financiële hulp. Het jaarlijkse budget van de TSA bedraagt 8,6 miljard dollar voor 59.000 werknemers, wat neerkomt op een gemiddelde van 145.000 dollar per werknemer, of 23,6 miljoen dollar per dag aan loonkosten.
Kan Musk daadwerkelijk TSA betalen?
Hoewel het schijnbaar eenvoudig lijkt, wordt de directe financiering van TSA-salarissen geconfronteerd met juridische hindernissen. De Amerikaanse wet (18 U.S.C. § 209, 31 U.S.C. § 3302) verbiedt federale werknemers in het algemeen om externe compensatie te ontvangen en schrijft voor dat overheidsgelden in de Schatkist worden gestort.
Er bestaat echter een oplossing: Musk zou kunnen doneren aan het Department of Homeland Security (DHS) met de expliciete voorwaarde dat het geld de salarissen van de TSA dekt. De DHS Appropriations Act uit 2004 staat de secretaris toe geschenken te “aanvaarden, vasthouden, beheren en gebruiken”, op voorwaarde dat de voorwaarden van de donor worden gerespecteerd. Hoewel sommige juridische experts dit als een uitdaging beschouwen, is dit niet ongekend.
Precedent: Mellons donatie aan het Pentagon
Eind 2023 schonk Tim Mellon naar verluidt 130 miljoen dollar aan het Pentagon tijdens een nieuwe sluiting, naar verluidt om de militaire salarissen te dekken. Hoewel dit juridisch twijfelachtig is – en grotendeels onbetwist – suggereert dit precedent dat autoriteiten soortgelijke interventies over het hoofd kunnen zien als ze onmiddellijke crises oplossen.
Politieke dynamiek in het spel
De vertragingen van de TSA dienen een strategisch doel: druk uitoefenen op wetgevers om de shutdown te beëindigen. Hoe langer de impasse voortduurt, hoe politiek schadelijker deze wordt, vooral voor de partij die als verantwoordelijk wordt beschouwd. Momenteel krijgen de Democraten een meer directe schuld op zich, omdat ze worden gezien als het achterhouden van financiering voor bredere DHS-operaties, terwijl ze aandringen op afzonderlijke TSA-financiering. Kiezers schuiven echter vaak de schuld af op de partij die aan de macht is, ongeacht de procedurele details.
Conclusie
Het aanbod van Musk benadrukt een wanhopige situatie op Amerikaanse luchthavens. Hoewel er juridische obstakels bestaan, suggereren precedenten dat zijn tussenkomst mogelijk zou kunnen zijn, zo niet geheel wettig. De belangrijkste drijfveer blijft politiek: hoe langer de shutdown aanhoudt, hoe groter de druk op wetgevers om er een oplossing voor te vinden, waarbij beide partijen te maken krijgen met potentiële electorale gevolgen.
