
Je denkt Sicilië te kennen omdat je de stranden van Taormina of de ruïnes van Agrigento hebt gezien. Dat heb je niet gedaan. Niet echt. Dat zijn de kustprestaties. Het echte eiland ligt landinwaarts. Het leeft in de schaduw van Etna, waar de lucht ruikt naar zwavel en oranjebloesem en de geschiedenis laag op laag ligt. Voer Paternò in.
Gelegen aan de zuidwestelijke voet van de meest actieve vulkaan van Europa, kijkt deze stad niet alleen uit over de rivier de Simeto; het klampt zich met een hardnekkige, middeleeuwse greep vast aan het landschap. Gelegen ten noordwesten van Catania, voelt Paternò minder als een toeristisch gebied en meer als een plek die heeft overleefd door nuttig te zijn. En dat is het ook.
De stad ligt op de plaats van Hybla Major (of Hybla Geleatis), een oude Siciliaanse nederzetting die voorafging aan de Griekse kolonisatie. Maar laat je niet misleiden door de oude naam door te denken dat dit een rustige archeologische opgraving is. Paternò heeft littekens. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het zwaar beschadigd door geallieerde bombardementen. De schade was ernstig. Het werd herbouwd. Het bouwt altijd weer op. Die veerkracht zit in de steen gebakken.
Het kasteel dat over de vallei waakt
Het kasteel kan niet worden gemist. Het domineert de skyline, een enorm Normandisch bouwwerk dat eeuwen van onrust heeft gekend. Het werd oorspronkelijk gebouwd in 1072 of 1073 tijdens de Normandische verovering, maar werd in de 14e eeuw herbouwd. Dit is geen dunne ruïne waar je door een hek naar tuurt. Het is een gerestaureerd fort dat nog steeds zijn mannetje staat.
Als je door de poorten loopt, voelt het alsof je een tijdlijn binnenstapt. De architectuur is strak, defensief en imposant. Maar kijk eens beter. Er zijn verschillende middeleeuwse kerken rondom het kasteel. Ze zijn verborgen en vaak overschaduwd door een groter fort, maar ze dragen de spirituele hartslag van de gemeenschap. Dit zijn niet alleen toeristische attracties; ze maken deel uit van het levende weefsel van de stad.
Achter de ruïnes: warmwaterbronnen en citrusboomgaarden
Dus waarom gaan? Waarom de zonnige kust inruilen voor een stad in het binnenland?
Omdat Paternò een vakantieoord is in de ware zin van het woord. Het gaat niet om loungen in een luxe cabana. Het gaat over hete minerale bronnen. Dit water wordt al eeuwenlang gewonnen en er wordt aangenomen dat het ziekten geneest waarvan je niet wist dat je ze had. Het is een langzamere vorm van toerisme. Je komt voor de geschiedenis, maar je blijft voor het water. De lucht is hier anders. Droger. Schoner.
Het omliggende land is landbouwgoud. Citrusvruchten en druiven worden verbouwd op de vruchtbare vlaktes nabij de rivier de Simeto. Je vindt wijngaarden die zich uitstrekken tot aan de voet van de vulkaan. Als u een reis plant, rijd dan niet zomaar door. Stop. Proef de lokale wijn. Het is aards, complex en gevormd door vulkanische grond.
Logistiek voor de onafhankelijke reiziger
Laten we praktisch zijn. Hoe kom je daar? Catania is het dichtstbijzijnde grote knooppunt met een eigen luchthaven en treinstation. Vanaf daar is het een korte auto- of busrit naar het noordwesten. Paternò heeft goede connecties, maar schreeuwt niet om aandacht. Dat is het punt.
Bevolking h




















