Elon Musk zaoferował pokrycie wynagrodzeń pracowników Agencji Bezpieczeństwa Transportu (TSA) w obliczu przedłużającego się kryzysu spowodowanego częściowym paraliżem rządu i chaosem na lotniskach w całym kraju. Decyzja ta jest następstwem powszechnych zwolnień lekarskich wśród pracowników TSA, którzy nie otrzymują wynagrodzenia na czas, co prowadzi do zamykania punktów kontroli bezpieczeństwa i opóźnień lotów w głównych węzłach komunikacyjnych, takich jak Houston, Atlanta, Nowy Jork i Nowy Orlean.
Wpływ zamknięcia
Obecna awaria dotyka około 10% pracowników TSA – pięciokrotność normalnego wskaźnika absencji – przy czym na niektórych lotniskach wskaźnik niestawienia się przekracza 50%. Powoduje to znaczne opóźnienia dla pasażerów i poddaje w wątpliwość trwałość obecnych działań w zakresie bezpieczeństwa bez natychmiastowej pomocy finansowej. Roczny budżet TSA wynosi 8,6 miliarda dolarów na 59 000 pracowników, średnio 145 000 dolarów na pracownika, czyli 23,6 miliona dolarów dziennie na liście płac.
Czy Musk naprawdę może zapłacić TSA?
Pomimo pozornej prostoty bezpośrednie finansowanie wynagrodzeń TSA napotyka przeszkody prawne. Prawo Stanów Zjednoczonych (18 U.S.C. § 209, 31 U.S.C. § 3302) ogólnie zabrania pracownikom federalnym otrzymywania zewnętrznych wynagrodzeń i wymaga, aby fundusze rządowe trafiały do skarbu państwa.
Istnieje jednak obejście: Musk może przekazać darowiznę na rzecz Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (DHS) pod wyraźnym warunkiem, że środki zostaną przeznaczone na pensje TSA. Ustawa DHS o środkach z 2004 r. umożliwia Sekretarzowi „przyjmowanie, przechowywanie, zarządzanie i wykorzystywanie” darowizn, z zastrzeżeniem warunków określonych przez darczyńcę. Chociaż niektórzy prawnicy uważają to za wątpliwe, nie jest to zjawisko bezprecedensowe.
Precedens: darowizna Mellona na rzecz Pentagonu
Według doniesień pod koniec 2023 roku Tim Mellon przekazał Pentagonowi 130 milionów dolarów podczas kolejnego kryzysu, prawdopodobnie na pokrycie wynagrodzeń wojskowych. Choć prawnie wątpliwy – i w dużej mierze niekwestionowany – precedens ten sugeruje, że władze mogą przymknąć oko na takie interwencje, jeśli zajmą się natychmiastowymi problemami.
Dynamika polityczna
Opóźnienia TSA służą celowi strategicznemu: wywarciu presji na prawodawców, aby zakończyli kryzys. Im dłużej trwa impas, tym bardziej staje się on szkodliwy politycznie, zwłaszcza dla odpowiedzialnej partii. Obecnie główną winę ponoszą Demokraci, ponieważ postrzega się ich jako wstrzymujących finansowanie szerszych operacji DHS, jednocześnie naciskając na oddzielne finansowanie TSA. Jednak wyborcy często zrzucają winę na partię rządzącą, niezależnie od szczegółów proceduralnych.
Wniosek
Propozycja Muska odzwierciedla rozpaczliwą sytuację na amerykańskich lotniskach. Mimo przeszkód prawnych precedens sugeruje, że jego interwencja jest możliwa, choć nie do końca legalna. Głównym czynnikiem pozostaje polityka: im dłużej trwa kryzys, tym większa presja na prawodawców, aby go zażegnali, a obie strony stoją w obliczu potencjalnych konsekwencji wyborczych.
