Er heerst een nieuwe sfeer op Lufthansa-vluchten. En het ruikt duur.
De luchtvaartmaatschappij heeft een herziening van haar businessclass-ervaring op lange afstanden doorgevoerd. Ze noemen de nieuwe hut Allegris. Ze noemen het nieuwe voedselprogramma FOX. Beide zijn bedoeld om het premium gevoel te versterken. Om die hoogwaardige restaurantpresentatie te krijgen, hebben bemanningsleden meer nodig dan alleen een oven en een dienblad.
Ze hebben ruimte nodig.
“Op een aantal vliegtuigtypes zal een van de toiletten in Business Class aanwezig zijn tijdens de voorbereidingen voor de eerste service” – Lufthansa
Het is een logistieke puzzel. Je wilt eten dat eruit ziet alsof het uit een keuken komt. Je hebt een kleine kombuis. Dus je doet de deur op slot. Met name degene in de buurt van het werkgebied.
Waarom blokkeert Lufthansa het voorste toilet?
Als u met de Boeing 787-9 vliegt, merkt u wellicht dat het voorste toiletlicht tijdens het diner rood blijft. Niet omdat er iemand binnen is. Omdat de bemanning dat is.
Lufthansa heeft zijn catering aanzienlijk geüpgraded. Dit is niet meer alleen het opwarmen van maaltijden in de magnetron. Bemanningsleden gebruiken speciale karren in de voorste kombuis. Deze karren dienen als werkstations. Ze serveren gerechten. Ze voegen garnituren toe. Ze regelen alles zorgvuldig.
Deze opstelling kost ruimte.
De voorste kombuis van een Dreamliner is niet ruim. Het toevoegen van een rollende voorbereidingswagen blokkeert de loopbrug. Passagiers die naar die badkamer lopen, zouden de stroom verstoren. Of erger nog, loop tegen een dienblad met warm eten aan. Veiligheid en snelheid lijden eronder.
Dus doet de bemanning de deur op slot.
Het dwingt iedereen naar de achterste toiletten. Voor de meesten is het een klein ongemak. Mensen vermijden sowieso meestal het toilet tijdens het eten. Toch voelt het abrupt als het licht op rood springt en niemand op de klop reageert.
Ik heb het zelf zien gebeuren tijdens een recente Lufthansa Allegris -vlucht.
De cabine voelde anders. Strakker. Stiller. Maar de badkamersituatie trok mijn aandacht.
Achter de business class-stoelen bevinden zich twee toiletten. Eén zit voorin, vlakbij de cockpit. Normaal gesproken zijn ze alle drie toegankelijk. Tijdens de bediening verdwijnt de voorste uit de wachtrij. Op het bord staat ‘bezet’, maar er is niemand binnen.
Blokkeert Lufthansa ook andere toiletten?
Het beleid is van toepassing op “een paar vliegtuigtypes.” De 787 is de bevestigde dader. Anderen? Onduidelijk. Waarschijnlijk widebody-jets waarbij de kombuisruimte beperkt is en de nieuwe FOX-service actief is.
Deze verschuiving is van belang. Het verandert het ritme van de vlucht. Je plant je koffie. Jouw wijn. Jouw ontsnapping naar frisse lucht. Het slot gooit roet in het eten.
Maar hier is de wisselwerking. Het eten is beter.
Garneringen zijn geen bijzaak. Ze maken nu deel uit van de functiebeschrijving. Presentatie telt. En presentatie vereist ruimte die eenvoudigweg niet beschikbaar is als de kombuis een gang is voor passagiers die naar het toilet gaan.
Heeft Lufthansa deze wijziging aangekondigd? Nee. Niet echt.
Ze bevestigden het beleid aan AeroTelegram. Het verhaal werd openbaar. Frequent flyers verbonden de punten. Ik heb het met eigen ogen bevestigd. De bemanning stuurde mij terug. Richting het achterste toilet.
Ze legden destijds het ‘waarom’ niet uit. Ik heb mij zojuist ergens anders op gewezen.
Waarom? Omdat de workflow ertoe doet. Omdat het vastgoed in de kombuis eindig is. Omdat ze een keukenervaring op de grond proberen na te bootsen in een skybox van 10.000 meter.
Maakt het iemand uit?
Waarschijnlijk niet de massa. De meeste reizigers merken het niet. Of ze accepteren de kleine vertraging. Maar als je graag ronddwaalt tijdens de maaltijdservice, verwacht dan weerstand. De kar is koning. De voorbereidingsruimte is heilig.
Het is een vreemde eigenaardigheid van het moderne vliegverkeer.
Je krijgt mooie borden. Je raakt verdwaalde garnituren. Je geeft onmiddellijke toegang tot de badkamer op. Het is een kleine prijs voor een iets verzorgder diner. Misschien.
Tenzij je echt moet gaan.
