De regering-Trump is naar verluidt op weg naar een reddingspakket van 500 miljoen dollar voor Spirit Airlines, een stap die tot aanzienlijke juridische, economische en regelgevende zorgen heeft geleid. Het voorgestelde plan omvat het verstrekken van leningen aan de in moeilijkheden verkerende luchtvaartmaatschappij in ruil voor warrants, waardoor de overheid feitelijk een eigendomsbelang in een particuliere luchtvaartmaatschappij krijgt.

Een financiële gok met een hoog risico

Spirit Airlines kampt al jaren met winstgevendheid en kwam onlangs uit een faillissementsproces zonder duidelijk pad naar stabiliteit op de lange termijn. Het fundamentele probleem is dat particuliere investeerders niet langer bereid zijn de verliezen van de luchtvaartmaatschappij te financieren, waardoor de overheid de ‘lender of last resort’ blijft.

Critici beweren dat dit een geval is van ‘goed geld naar kwaad geld gooien’. Hoewel Spirit bekend staat om zijn ultra-low-cost-model, creëert een door de overheid gesubsidieerde luchtvaartmaatschappij verschillende marktverstoringen:
Gereduceerde concurrentie: Hoewel de aanwezigheid van Spirit de tarieven laag houdt, kan het zijn dat een krimpende of van de overheid afhankelijke luchtvaartmaatschappij niet dezelfde concurrentiedruk uitoefent op andere luchtvaartmaatschappijen zoals Frontier.
Onjuist afgestemde prikkels: Als de overheid een eigendomsbelang heeft, kan het Department of Transportation (DOT) te maken krijgen met belangenconflicten. Bij het toewijzen van luchthavenslots zou het DOT bijvoorbeeld prioriteit kunnen geven aan Spirit om de waarde van zijn ‘investering’ te beschermen, in plaats van uitsluitend in het algemeen belang te handelen.
Regulerende inmenging: Er bestaat bezorgdheid dat het vermogen van de FAA om onafhankelijk op te treden in gevaar zou kunnen komen. Als het Witte Huis een financieel belang heeft in de luchtvaartmaatschappij, kunnen inspecteurs zich onder druk gezet voelen om te aarzelen bij het opleggen van boetes of operationele beperkingen.

De juridische hindernis: is dit toegestaan?

Het meest controversiële aspect van dit voorstel is de wettigheid ervan. Op grond van de Federal Credit Reform Act kan de overheid geen leningen of garanties verstrekken aan particuliere bedrijven zonder specifieke begrotingsbevoegdheid van het Congres.

Om dit te omzeilen, kan de administratie proberen een beroep te doen op de Defense Production Act (DPA). De DPA staat de uitvoerende macht toe leningen te verstrekken aan particuliere entiteiten om de capaciteit die essentieel is voor de nationale defensie te beschermen of te herstellen. De rechtvaardiging voor het gebruik van de DPA voor Spirit Airlines is echter zeer twijfelachtig:
– Spirit Airlines is goed voor minder dan 2% van de binnenlandse vliegcapaciteit.
– Hoewel de regering zou kunnen beweren dat de ineenstorting van Spirit de ‘noodmobiliteit’ of de ‘arbeidscapaciteit in de luchtvaart’ zou aantasten, worden deze beweringen door veel juridische experts gezien als een onderdeel van de wet.

Als de regering in plaats daarvan probeert gebruik te maken van het Treasury’s Exchange Stabilization Fund, zullen de juridische problemen waarschijnlijk toenemen, aangezien dit fonds niet bedoeld is voor reddingsoperaties voor bedrijven.

Waarom de regering nu in actie komt

De timing van deze stap suggereert politieke motivaties. De regering lijkt erop gebrand een spraakmakend faillissement van een luchtvaartmaatschappij tijdens haar ambtstermijn te voorkomen – vooral een faillissement dat te wijten zou kunnen zijn aan externe factoren zoals brandstofkosten of spanningen op het gebied van het buitenlands beleid.

Door in te grijpen probeert de regering de ‘chaos’ van een ineenstorting van de Geest te voorkomen, maar de kosten zijn tweeledig:
1. Directe kosten: Een potentieel verlies van $500 miljoen aan belastinggeld als de luchtvaartmaatschappij er niet in slaagt om het roer om te gooien.
2. Systemische kosten : de erosie van de rechtsstaat en het precedent van het gebruik van noodbevoegdheden om falende particuliere bedrijven te subsidiëren.

“Het oprekken van de wet om een ​​gewenst resultaat te bereiken is in strijd met de fundamentele beginselen van de rechtsstaat, ongeacht het beoogde doel.”

Conclusie

De voorgestelde reddingsoperatie voor Spirit Airlines betekent een aanzienlijke afwijking van de traditionele markteconomie en wettelijke normen. Als het wordt uitgevoerd, dreigt het een precedent te scheppen waarin de overheid nationale defensie-rechtvaardigingen gebruikt om de subsidiëring van in moeilijkheden verkerende particuliere ondernemingen te maskeren.