De aandelen van Avis Budget Group hebben een duizelingwekkende stijging doorgemaakt en zijn binnen één maand in waarde verviervoudigd. Terwijl snelle prijsstijgingen vaak worden aangedreven door positieve winsten of expansie, wordt de huidige volatiliteit bij Avis gevoed door een wiskundige anomalie: een enorme “short squeeze” gedreven door een extreme concentratie van eigendom.
De paradox van 108% eigendom
Op papier is het voor beleggers onmogelijk om meer dan 100% van de uitstaande aandelen van een bedrijf te bezitten. De huidige gegevens over Avis vertellen echter een ander verhaal. Twee grote hedgefondsen – SRS Management en Pentwater Capital – hebben een gecombineerd economisch belang dat de standaardlogica tart.
Hoewel hun directe aandelen ongeveer 69,3% van de aandelen vertegenwoordigen, maken beide bedrijven ook gebruik van cash-settled total return swaps. Dit zijn derivatencontracten waarmee beleggers de economische voordelen kunnen behalen die gepaard gaan met het bezitten van aandelen, zonder de fysieke aandelen daadwerkelijk te bezitten. Wanneer rekening wordt gehouden met deze synthetische posities, controleren de twee fondsen effectief 108% van de uitstaande aandelen van Avis.
Waarom dit gebeurt: de rol van shortsellers
Hoe kunnen er meer aandelen ‘bezit’ zijn dan er feitelijk bestaan? Het antwoord ligt in de werking van short selling.
Om short te gaan op een aandeel leent een handelaar aandelen van een makelaar om ze te verkopen, in de hoop ze later tegen een lagere prijs terug te kopen. Deze geleende aandelen zijn doorgaans afkomstig van institutionele giganten als BlackRock of Vanguard, of van particuliere beleggers die margerekeningen gebruiken.
De wiskundige discrepantie treedt op omdat:
1. Direct eigendom: Grote fondsen bezitten de daadwerkelijke aandelen.
2. Synthetisch eigendom: Hedgefondsen gebruiken derivaten om de economische waarde van extra aandelen te claimen.
3. Shortposities: Handelaren hebben “geleende” aandelen verkocht die ze niet bezitten en die ze uiteindelijk moeten vervangen.
Wanneer het totaal van direct eigendom, derivatenblootstelling en kortgesloten aandelen de 100% overschrijdt, ontstaat er een wiskundige valstrik voor degenen die tegen het bedrijf wedden.
De werking van een korte knijpbeweging
De situatie bij Avis heeft geleid tot een patstelling met hoge inzet. Omdat de twee grootste aandeelhouders feitelijk meer dan het totale aandelenaanbod ‘bezitten’, hebben zij een enorme invloed op de markt.
Als deze grote houders zouden besluiten hun synthetische swapposities om te zetten in daadwerkelijke fysieke aandelen en zouden stoppen met het uitlenen van hun bestaande aandelen aan makelaars, zouden shortsellers zich in een wanhopige positie bevinden. Om hun posities te sluiten en aan hun verplichtingen te voldoen, zouden shortsellers gedwongen worden aandelen terug te kopen om ze terug te geven.
In dit scenario zouden de shortsellers die aandelen moeten kopen van precies de mensen die ze proberen te ‘verslaan’: de grote houders die al het grootste deel van het aanbod in handen hebben.
De economische gevolgen
Op een typische markt kan een koper aandelen vinden van een brede groep verkopers. Bij een short squeeze van deze omvang krimpt de voorraad beschikbare aandelen tot vrijwel niets. Door dit gebrek aan aanbod kunnen de dominante aandeelhouders de prijs dicteren. Als shortsellers gedwongen worden te kopen, moeten ze de prijs betalen die de grote houders eisen om de schuld af te lossen.
**De Avis-situatie herinnert ons er op duidelijke wijze aan hoe derivatenmarkten de werkelijkheid kunnen vervormen en nieuwe waarde kunnen creëren
