Geen kerelranch meer. Nou ja, soort van.
Veertig hectare Indian Peaks-wildernis. Direct naast het Rocky Mountain National Park. Het heet Arapahoe Valley Ranch. Meer dan honderd jaar lang was het eerst een meisjeskamp, daarna een klassieke kerelranch. Een groep gezinnen, eigenlijk al lang gasten, kocht het pand in 2021. Ze rukten de oude infrastructuur eruit. Nu draait het volledig off-grid. Zonnepanelen. Grote batterijen.
Het werkt voor iedereen. Of in ieder geval zorgt het ervoor dat verschillende mensen naast elkaar kunnen bestaan. Je hebt hutten, glampingtenten, camperplekken, yurts en eenvoudige campings. Er kan een gezin komen opdagen, het budget verdelen en op één plek blijven. We behandelden het als een basiskamp. Dagen waren voor het bos. De avonden waren bedoeld om samen te eten. Speeltuinspelletjes. Drinken. De bar is de kleinste in Colorado, en dat zegt iets.
Ochtendactiviteiten? Het peddelen van de kreek. Ruzie over hypothetische beren. Wat als er een beer met jou in de kano in het water springt? Houd je adem in. Absoluut niet de juiste zet. Gewoon sneller peddelen.
De middagen bestonden uit wandelen over Monarch Lake. Verkeerde afslagen nemen om extra stappen te verdienen. Fietsen toen het licht eindelijk veranderde. De zomerdagen duren hier eeuwig, dus je gaat gewoon door tot de sterren tevoorschijn komen.
“Wat zou je doen als een beer ging zwemmen?”
De 80 vierkante meter grote balk
Dit is de echte trekpleister. De Red Dog Saloon. Er zijn vier krukken. De hele plaats is tachtig vierkante meter groot. Het ging open voordat aspirine bestond. Vóór röntgenfoto’s. Vóór AC. Henry Ford kwam waarschijnlijk langs in zijn Quadricycle toen de bar in het cocktailstijdperk van 1890 voor het eerst zijn eerste drankjes serveerde.
De muren zijn druk. Niet bij moderne kunst. Met berging. Oude ranchuitrusting uit plaatsen die nu onder water staan dankzij de Granby Dam-constructie. We gingen zitten voor whiskyzuur. Lokaal bier. Waar de barman ook naar wees. Na twintig minuten stonden we op. Iemand anders had die vier kostbare zetels nodig. We namen onze drankjes mee naar de patio. Er werd gekeken naar elanden. Het licht ging.
Plan echter niet te hard. De bar sluit vroeg. Letterlijk. Vrijdag en zaterdag geopend van 19.00 tot 22.00 uur. Alleen eind mei tot half september. Elleboogruimte is schaars.
Kamperen. Maar flexibel.
Onze groep splitste zich op. Enkele opgezette tenten. Sommigen namen hutten. Een stel probeerde de glampingtent. Maar tegen de avond bevonden we ons allemaal op dezelfde plek. Omdat de lay-out je daarheen trekt.
Tenten zijn goedkoop. Zes mensen, zestig dollar. RV aangesloten? Ongeveer honderd dollar. Yurts of glamping-tenten beginnen bij tweehonderd dollar. Ze hebben gedeelde toiletten. Hutten met eigen badkamers en keukens kosten meer dan tweehonderd dollar. Grote groepen nemen het Ranch House in beslag. Er is plaats voor achttien. Vier slaapkamers. Drie baden. Wordt geleverd met een aparte cabine eraan vast. Kosten: 1385 per nacht.
Iedereen krijgt kano’s. Fietsen. Palen om te vissen. Volleybal is aan. Maar eigenlijk ben je hier vanwege de nabijheid. Grand Lake ligt op achttien mijl afstand. Granby is vijftien. Rocky Mountain National Park ligt dertig kilometer verderop.
Grand Lake-vibes
Grand Lake voelt oud. Op een goede manier. Houten promenades. Boetiekwinkels. Mensen die ronddwalen in wandelsandalen met een ijsje in de hand. De stad werd gebouwd in 1881. Het meer is het diepste van de staat. Wij hebben een boottocht gemaakt. Een hele zomermiddag op het water doorgebracht. We stopten bij Miyauchi’s Snackbar voor ijs dat smaakt naar jeugdherinneringen.
Volgers en geen signaal
Het voelt als een terugkeer. Vroeg toerisme in Colorado, circa 1910. Grensgebouwen. Een danszaal die niet meer werkt. En de koffie. Klassieke braadstuk van Folgers. Ik haat het om het toe te geven. Het werkte. Het was geen overstroming van één oorsprong. Gewoon koffie die smaakte naar de kampeertrips van mijn vader.
Breng uw eigen boodschappen mee. Neem je eigen havermelk mee als dat jouw jam is. Geen café ter plaatse.
Er is WiFi. Technisch gezien. Noem het genereus. Het werkt niet. Dat is geweldig. Telefoons stierven. Wij bleven buiten. We keken naar de boomgrens. Urenlang hebben we naar de sterren gekeken. Geen schema’s. Geen reserveringen. Gewoon het vuur aansteken en je afvragen of iemand een beer heeft gezien.
We vertrokken omdat we langer wilden blijven. Maar de zon ging onder. En de weg naar buiten is lang.
