Nikopol is niet zomaar een Bulgaarse stad op de kaart. Het is een plek waar de geschiedenis niet zomaar is gebeurd; het raakte bedolven onder eeuwenlange modder, oorlog en verschuivende rivieroevers. Deze nederzetting ligt in het noorden van Bulgarije, op een gevaarlijke plek langs de rivier de Donau. Als je goed naar het water kijkt, zie je dat het vlakbij de rivier de Osŭm (Ossăm) uitmondt. Direct aan de overkant van het water ligt Turnu Măgurele in Roemenië. Die grens is hier dun. De rivier geeft niet veel meer om politiek.
Het verhaal van de stad begint met de Byzantijnse keizer Heraclius I in 629 na Christus. Hij bouwde het als een bolwerk. Tegenwoordig kun je nog steeds de verwoeste forten zien die de skyline domineren. Het zijn afbrokkelende herinneringen aan een tijd waarin controle over de Donau controle over de Balkan betekende.
De strijd die de Balkan veranderde
Waarom trekken geschiedenisliefhebbers noordwaarts naar Nikopol? Om één reden en slechts één reden: 1396.
De Ottomaanse sultan Bayezid I verpletterde daar een kruisvaardersleger. De kruisvaarders werden geleid door koning Sigismund van Hongarije. Het was een bloedbad. De nederlaag bij Nikopol bezegelde het lot van de regio. De Turkse overheersing van de Balkan volgde vijf eeuwen lang. De echo van die strijd voelt hier nog steeds zwaar.
Een stad die twee keer werd verwoest
Nikopol was niet altijd een rustig landbouwknooppunt. De Turken bezetten het van 1393 tot 1877. Gedurende die tijd versterkten ze het zwaar. Het werd een administratief centrum. De bevolking groeide tot ongeveer 40.000 mensen.
Toen kwam 1810. De Russen verwoestten de stad. Het werd weggevaagd. De Turken, die wanhopig de controle wilden behouden, verplaatsten de regionale regering naar het noordwesten, naar Vidin. Nikopol bleef liggen rotten. Het ging snel achteruit nadat het als machtscentrum was verlaten. Het werd pas in 1877 opnieuw bevrijd.
Wat je nu kunt zien en doen
Tegenwoordig is Nikopol klein. Het bevolkingsaantal van 2001 bedroeg 13.656. Het is geen bruisende metropool. Het is een plaats van visserij, landbouw en wijnbouw. Als u een reis plant, verwacht dan geen luxe resorts. Je vindt er ruige landschappen en rustige havens.
De haven zelf is vervangen door Somovit. Zoek hier niet naar groot scheepvaartverkeer. Kijk in plaats daarvan naar het water. De Donau is hier breed en langzaam. Het voelt eeuwenoud.
“Nikopol is een plek waar het verleden zichtbaar is in de ruïnes die nog steeds de stad domineren.”
Logistiek en timing
Om er te komen, is enige planning vereist. De stad ligt afgelegen vergeleken met Sofia of Plovdiv. U rijdt waarschijnlijk vanuit de hoofdstad naar het noorden of komt aan via een kleiner regionaal knooppunt. De wegen kunnen ruw zijn. Het landschap is vlak. Het uitzicht op de rivier is weids.
Wat is echt de moeite waard om te zien? De ruïnes. Ze zijn grimmig. Ze herinneren je aan de omvang van het bereik van het Ottomaanse Rijk. Je kunt rond de oude vestingmuren wandelen. Je kunt aan de oever van de rivier zitten en boten voorbij zien komen. Er heerst hier een stille melancholie. Het past bij de stemming van een reiziger die stilte verkiest boven lawaai.
Het klimaat
