Eersteklas vliegen voelt meestal als een transactie. Jij betaalt. Jij zit. Jij arriveert. SWISS probeert dat script te veranderen.
Ik heb onlangs een Airbus A350 eersteklas ticket geboekt op hun nieuwe SWISS Senses-route van Zürich (ZRH) naar Boston. Mijn doel? Om te zien of het grondspel in Zürich de luchtmijlen rechtvaardigt. Dat doet het.
Hier is de waarheid over de twee verschillende lounges in de hub.
De niet-Schengenlounge (Terminal E)
Dit is het zwaargewicht voor langeafstandspassagiers. Het bevindt zich in Terminal E. Het beslaat 750 vierkante meter. Dat is ongeveer 8100 vierkante meter aan ruimte, ontworpen voor 80 personen.
De indeling is gesplitst. De helft is voor loungen. Zachte stoelen. Weinig licht. De andere helft is een restaurant en een bar met tafels. Cabines. Lawaai.
Maar de echte aantrekkingskracht? Het terras.
Als het zomer is, is de buitenruimte open. Het is niet zomaar een gimmick. Ze serveren daar speciaal eten. Raclette. Ijsje. Het voelt als een patio in St. Moritz, niet als een luchthaven. In de winter is deze gesloten. Redelijk.
Het zicht op het platform is scherp. Vliegtuigspotters zullen dol zijn op het uitkijkpunt.
Dan zijn er de slaapkamers.
Twee van hen.
Ik heb in luchthavenlounges op vier continenten geslapen. De matras hier is de zachtste en meest comfortabele die ik ooit ben tegengekomen. Als je een nachtelijke verbinding hebt, is dit de enige logische keuze.
De Schengenlounge (Terminal A)
Deze lounge bedient korteafstandsreizigers binnen de Schengenzone. Het bevindt zich in Terminal A. Het is 650 vierkante meter groot. Ook 80 zitplaatsen.
Ik geef eigenlijk de voorkeur aan deze. Het is nieuwer. Strakker. Minder rommelig dan Terminal E.
Het heeft dezelfde dual-zone-opstelling: ontspanningsruimte en een restaurant/bar. Maar het ontbreekt aan een terras. Geen slaapkamers. Geen uitzicht op het asfalt.
Dus waarom zou je hierheen gaan?
Rokers.
Deze lounge heeft een speciale rookruimte. Ze serveren zelfs sigaren. De andere lounge is strikt rookvrij. Als u een trekje nodig heeft, is Terminal A uw toevluchtsoord.
Arbeiders ook.
Deze lounge beschikt over speciale werkplekken. De andere niet. Als u spreadsheets moet voltooien voordat u aan boord gaat, is dit beter.
Er is ook een logistiek voordeel. Terminal A heeft een directe limousine-shuttle naar Terminal E. Elke 10 minuten. Het draait continu. Als u incheckt bij Terminal A en naar de gate voor langeafstandsvluchten moet, neemt u niet de trein. Je wordt vervoerd.
Het eten: het is eigenlijk goed
Dit is waar SWISS zich onderscheidt van de rest. Beide lounges delen exact hetzelfde menu. Dezelfde wijnkaart. Dezelfde servicenormen.
Ik zou zeggen dat dit misschien wel het beste restaurant van elke lounge ter wereld is. Vlak achter Air France La Premiere in Parijs, als je aan het muggenziften bent.
De service is meedogenloos. Servers zwerven. Ze wachten niet tot je zwaait. Ze weten het gewoon.
Ik bestelde een driegangenlunch om het te testen.
Eerst rundercarpaccio. Het kwam met kaas, rucola, zongedroogde tomaten, kappertjes en een olijvenpasta. Scherp. Vers.
Ten tweede zalm. Gecombineerd met tuinbonen, romesco en alpenkruiden. Perfect gekookt.
Het dessert was de kenmerkende Ovomaltine-mousse. Het is een nostalgie uit de kindertijd, verheven door Zwitserse bankettechnieken.
Ik heb de kaasfondue deze keer overgeslagen. Maar het staat op het menu. En het is heerlijk.
kus van de chef
Toegang tot de lounges
Dus, wie stapt erin?
Een eersteklasticket voor dezelfde dag. Of het nu om SWISS of Lufthansa gaat.
Maar de regels zijn aangescherpt. SWISS heeft de beschikbaarheid van eersteklas awards beperkt tot Miles & More Senators en hoger. Lufthansa is gestopt met het volledig vrijgeven van eersteklas ruimte aan partnerprogramma’s voor frequent flyer-programma’s.
Contante kopers winnen nog steeds. Awardreizigers hebben nu een elitestatus nodig.
Het eindresultaat
Schrijf de Schengenlounge niet af. Het is uitstekend. Je mist de wereld niet als je Terminal E overslaat, tenzij je zin hebt in bed of een biertje op het terras.
Beide ruimtes bieden een niveau van comfort dat bijna oneerlijk aanvoelt. Je loopt naar binnen, je eet, je ontspant en je realiseert je dat de vlucht nog niet eens is begonnen.
Het ontwerp is hemels. Het eten is van restaurantkwaliteit. De voorzieningen zijn attent.
Zürich blijft de gouden standaard voor Europese vertrekken.
